Historia Kolejki

- w 1961 r. ukończono budowę liczącej 15 km linii Rzepedź – Smolnik wraz z odgałęzieniami Mików – Mików Górny (4 km). Linię tą wybudowano wykorzystując częściowo nasypy kolejki wybudowanej w latach 20-tych.

- w 1964 r. zakończono budowę linii Majdan – Moczarne.

 

Rozbudowa bieszczadzkiej kolejki leśnej była największą powojenną  inwestycją na kolejach leśnych i obejmowała połączenie kolejki Nowy Łupków  – Majdan z Rzepedzią oraz przedłużenie kolejki z Majdanu do Mocarnego. Łączna długość torów osiągnęła 104 km (torów szlakowych – 73 km). Linia Nowy Łupków – Majdan została zmodernizowana. Wszystkie mosty zastąpione żelbetonowymi konstrukcjami łukowymi, wyeliminowano łuki torowisk o promieniu poniżej 100 m. Konfiguracja terenu powodowała konieczność formowania wysokich nasypów, dochodzących do 16 m wysokości.  Jak podaje T. Gołębiowski w latach 1957-1964 wybudowano: „1957- – 15,3 km torów; 1958 – 9,4 km; 1960 – 0 km; 1961 – 12,3 km; 1962 – 6,7 km; 1963 – 9,6 km; 1964 – 1,1 km. Łącznie 62,7 km. Ogólny koszt zamknął się kwotą 244 mln zł. Stanowiło to 32% całości nakładów inwestycyjnych w Bieszczadach. Dla porównania – budowa Zakładów Przemysłu Drzewnego w Rzepedzi kosztowała 196,6 mln zł.”.

W okresie rozbudowy kolejki wybudowano parowozownię w Rzepedzi, warsztaty w Nowym Łupkowie, budynki  stacyjne w Rzepedzi, Smolniku, Nowym Łupkowie i Wetlinie. Całość linii wyposażono w kolejową łączność telefoniczną. Wzdłuż torowisk kolejki wybudowano utwardzonych, z dodatkowymi torowiskami i budynkami 21 składnic manipulacyjno-spedycyjnych na drewno. Dla załogi kolejki do 1970 r. wybudowano 34 budynki mieszkalne z 59  mieszkaniami rodzinnymi.

Wszystkie prace były prowadzone w trudnych, wręcz pionierskich warunkach. Bardzo małe zaludnienie tych terenów, zupełny brak bazy noclegowej i żywieniowej, rozstanie z rodzinami, były dla pracujących szczególnie uciążliwe.

Od chwili budowy kolejka była intensywnie eksploatowana. W latach 1956-1980 kolejką przewieziono 2,4 mln m³ drewna oraz około 315 tys. ton materiałów. W latach następnych przewożono około 100 tys. m³ drewna i ponad 10 tys. pasażerów rocznie. Przewozy te po wybudowaniu drogi karpackiej biegnącej wzdłuż torowisk kolejki i wprowadzeniu wysokotonażowego transportu samochodowego zaczęły maleć. W okresie transformacji gospodarczej  nastąpiła upadłość głównego odbiorcy drewna dostarczanego kolejką – Zakładów Przemysłu Drzewnego w Rzepedzi. Kierunki transportu drewna zostały zmienione.