Historia Kolejki

Normalizacja od 1920 r. spowodowała, że prywatną kolejkę Nowy Łupków – Majdan przejął Zarząd Okręgowej Dyrekcji we Lwowie. Przystąpiono do naprawy torowisk, nasypów, odbudowy mostów i przepustów. Uruchomienie kolejki ożywiło gospodarczo ten region. Transport drewna na trasie Beskid – Majdan do Łupkowa podjęła również spółka Stemberg – Dydyński . Linia ta po wyczerpaniu się dostępnych zasobów drewna została zamknięta i rozebrana (1931 r.). Kolejką wożono przede wszystkim  drewno. Prócz prowadzenia ruchu osobowego transportowano towary dla miejscowej ludności z Nowego Łupkowa.

Z chwilą wybuchu II Wojny Światowej kolejkę wyłączono z eksploatacji. Niemcy po zajęciu tych terenów bardzo szybko dostosowali kolejkę do potrzeb wojskowych. Naprawiono tory, tabor i budynki, wznawiając eksploatację w listopadzie 1939 r. Okupanci wznowili również eksploatację wybudowanej w latach 20-tych przez Potockich kolejkę Rezpedź – Duszatyn – Mików. Tym środkiem transportu wywożono drewno oraz kontygenty (płody rolne, bydło, trzodę). W okresie okupacji kolejki te podlegały utworzonej  w 1939 r. w Krakowie Dyrekcji Generalnej Kolei Wschodnich (GEDOB).  W 1942 r. zmniejszono szerokość toru z 760 mm na 750 mm, dostosowując do tej szerokości tabor kolejki. (Uwaga: niektórzy autorzy twierdzą, że przekucia torów dokonano podczas  powojennej odbudowy kolejki. W  opracowaniu  „Koleje leśne – wczoraj – dziś – jutro” W-wa  maj  1972 r. Z. Świerzewski w zestawieniu kolei leśnych przejętych przez byłe Dyrekcje Lasów Państwowych wg stanu z 1947 r. podaje, że Rzeszowska Dyrekcja LP przejęła koleje leśne: Cisna o długości torów 25 km oraz Rzepedź o długości 12 km, o rozpiętości torów mm – 750).