Historia Kolejki

W dniu 22 stycznia 1898 r. do stacji kolejki wąskotorowej w Majdanie k/Cisnej  przybył parowóz produkcji niemiecko-austriackiej firmy Krauss typu Cln ZŁ oznakowany literą U z pociągiem osobowo-towarowym. Kursem tym otwarto kolejkę z Nowego Łupkowa do Majdanu k/Cisnej o długości 24,174 km i prześwicie (szerokości) toru 760 mm. Data ta rozpoczyna ponad stuletni okres istnienia bieszczadzkiej kolejki, której towarzyszą wyjątkowe walory przyrodniczo-krajobrazowe, stanowiące o jej atrakcyjności. Jest ostatnią z kilku istniejących dawniej w Karpatach Wschodnich kolejek służących do transportu drewna, jedyną w Polsce i jedną z nielicznych w Europie o typowo górskim charakterze. Korzystając z publikacji jakie ukazały się w ostatnich latach na temat kolejek wąskotorowych, także o kolejce bieszczadzkiej, pragniemy zainteresowanym przybliżyć, przypomnieć fakty i daty związane z kolejką, zachęcając do odwiedzin i przejazdu kolejką.

 

Budowę kolejki wąskotorowej  poprzedziło kilka ważnych dla Bieszczad zdarzeń:

- W pierwszej połowie XIX w. olbrzymie powierzchnie lasów bieszczadzkich zostały sprzedane. Z uwagi na brak dróg, eksploatacja tych lasów była ograniczona. Około 1840 r. nabywcą lasów w okolicy Cisnej został baron Herman Artur Jan Tschecz de Lindenwald  – starosta przemyski.

- Budowa Pierwszej Węgiersko-Galicyjskiej Kolei Żelaznej z Przemyśla przez Chyrów – Ustrzyki Dolne – Zagórz  do Łupkowa (1872) z następnie Tunelu Łupkowskiego o długość 642 m (1874) umożliwiło połączenie kolejowe z Humennym i węgierskimi Michalanami.Inicjatywa budowy linii normalnotorowej do Cisnej nie uzyskała poparcia z uwagi na trudną do budowy linii konfigurację terenu i względy strategiczne.

- Pomysł budowy linii wąskotorowej został zrealizowany w latach 1895-1898 przez powstałe w tym celu Samorządne Towarzystwo Akcyjne nazwane Koleją Lokalną Nowy Łupków – Cisna. Kierownictwo robót powierzono Albinowi Zazuli- inżynierowi z Jarosławia.